Daar sta je dan, opeens gaat je bedrijf failliet en zit je werkloos thuis


Als je dit leest denk je waarschijnlijk dat dit een ander gebeurt en niet jou. Optimisme hoort nu eenmaal bij de meeste mensen en dat is goed, maar is dit realistisch?

Stel je nu eens voor dat jij het bent, die zijn of haar baan verliest. Hoe zou jij willen dat mensen reageren of hoe ze over jou denken?

  1. Naar welke baan ben je op zoek?
  2. Als ik iets tegen kom, dan stuur ik je de advertentie door.
  3. Mocht er iets vrijkomen binnen mijn bedrijf, dan stuur ik je vacature door.
  4. Ik doe graag een goed woordje voor je.
  5. Ik voel met je mee. Kan ik je ergens mee helpen?
  6. Zij/hij verdient een leuke baan!
  7. Ik zal af en toe bellen of op bezoek gaan om te vragen hoe het met haar/hem gaat.

Of

  1. Wie echt wil werken, vindt heus wel een baan! Er is altijd wel werk!
  2. Solliciteert zij/hij wel genoeg?
  3. Gaat toch beter met de economie?
  4. Vervelend, maar ja wat kan ik hier aan doen?
  5. Gelukkig heb ik mijn baan nog?

Wat nou als jou het niet lukt om die fel begeerde baan te krijgen? Hoe ga jij hiermee om? Denk je dat het jouw schuld is? Schaam je ervoor, dat je niet werkt voor je geld? Trek je je terug uit het sociale leven? Blijf je in je boosheid hangen richting je oude werkgever? Voel je je machteloos?

Hoe voorkom jij nu dat je in de put raakt of nog verder in de put afdaalt? Hoe vind jij de weg weer omhoog?

Of

Hoe zou jij de weg weer omhoog vinden als het jou overkwam?

Laat mij hieronder in de reactie weten hoe jij dit hebt opgelost of hoe jij denkt dit te kunnen voorkomen als het jou zou overkomen?

machteloosheid-bij-vrouw

 

 

 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *